Kocaeli Büyükşehir Belediyesinin sponsorluğunu üstlendiği ve yönetmenliğini Ezel Akay'ın yapacağı "Her şeyin bittiği yerden" adlı film, 17 Ağustos Marmara depremini konu edecek.

Büyükşehir Belediyesi VIP Salonunda düzenlenen törende, yönetmen Ezel Akay ile yapımcı Sami Dündar, filmin sponsorluğuyla ilgili Büyükşehir Belediyesi Başkanı İbrahim Karaosmanoğlu ile birlikte protokol imzaladı.

Protokol gereğince Büyükşehir Belediyesi, Gölcük'ün deprem sonrasındaki durumunu anlatan sahnelerin oluşturulmasında destek verecek. Kent Konut A.Ş ve Fen İşleri Dairesince de filmin göçük ve yıkıntı sahneleri için gereken inşaat çalışmaları gerçekleştirilecek.

Filmin yapımcılığını depremde 27 saat göçük altında kalan Sami Dündar üstlenecek.

Başrolleri Okan Bayülgen ve Meltem Cumbul'un paylaşacağı filmin çekimlerine depremin yıl dönümü olan 17 Ağustos'ta başlanacak.

Depremin tüm yönleriyle ele alınacağı filmin gelecek yıl mart ayında vizyona girmesinin planlandığı kaydedildi.

Yönetmen Akay, protokolün imzalanmasının ardından filmin ko nusu hakkında basın mensuplarına bilgi verdi.

"Film, Kocaeli ve dünyanın deprem sonrasındaki dayanışma ve yardımlaşmasını gözler önüne serecek" diyen Akay, Sami Dündar'ı Okan Bayülgen'in canlandıracağını kaydetti.

Filmin, Büyükşehir Belediye Başkanı Karaosmanoğlu'nun teklifi üzerine çekileceğini dile getiren Akay, "Büyükşehir Belediyesi film için her anlamda büyük destek verdi. Film platolarının inşasından, bina maketi yapımına kadar ekipleriyle yanımızda olacak" diye konuştu.

Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı İbrahim Karaosmanoğlu ise depremin verdiği acıdan önemli dersler çıkardıklarını belirterek, asıl önemli olanın depreme karşı önlemleri almak ve ona göre yaşamak olduğunu vurguladı.

17 Ağustosta inşaat ve yapı malzemelerinin sağlam olması halinde zayiatın en fazla yüzde birinin verileceğini savunan Karaosmanoğlu, "Bu film bize yaptığımız hataları da gösterecek" dedi.

27 saat göçük altında kalmıştı

Filmin yapımcısı ve 17 Ağustos depreminde 27 saat boyunca göçük altında kalan Sami Dündar da depremin izlerini halen üzerinde taşıdığını kaydetti.
Dündar, şöyle konuştu:
"Geceleri hala uyuyamıyorum. İstanbul'da yaşıyorum ve İstanbul için de olası deprem söylentileri var. Depremin ardından Kocaeli büyük ilerleme kaydetti.

Başkan Karaosmanoğlu, bana kenti gezdirdiğinde kentsel dönüşüm projesinde depreme dayanıklı binaları hayata geçirdiğini gördüm. Bu da büyük bir güven yaratıyor. Depremi burada yaşamama rağmen, gördüğüm bu güven sayesinde Kocaeli'nde yaşamak istiyorum, buradan ev bakıyorum."

Büyükşehir Belediyesi, yaklaşık 30 milyon dolarlık bütçesi olacak filmin çekimleri için eski SEKA İzmit İşletmesinin 600 dönümlük arazisini film ekibine tahsis etti. Aynı zamanda depremanını görüntüleyecek bina yıkımları için Erenler ve Cedit Mahallelerinde 5 bina yıkım için hazırlandı. Filmde kullanılacak 42 bina maketi ve diğer inşaat çalışmaları da Büyükşehir Belediyesi tarafından yapılacak.

Kaynak : CNN Tarih : 15.07.2008

Ezel Akay'ın 17 Ağustos'ta göçük altında kalan Sami Dündar'ın hayatını anlatan film sponsorların geri çekilmesi sonucu yarım kaldı

Deprem mağduru Sami Dündar'ın filmi, sponsor geri adım atınca yarım kaldı. Dündar, "Altında kaldığım molozlar bu kadar acı vermedi" dedi..

Marmara Depremi, resmi rakamlara göre 17 bin 840 kişinin ölümüne, 43 bin kişinin de yaralanmasına yol açmakla kalmadı, binlerce insanın hayatını altüst etti. Sami Dündar da bu insanlardan biriydi. Tam 27 saat göçük altında kalmış, ağır bir travma yaşamıştı. Başından geçenleri anlatmak ve insanları uyarmak için bir film yapma fikriyle yola çıktı. O dönemde, deprem korkusu henüz küllenmemişti; yüreklerdeki sıcaklığını koruyordu. Sami Dündar, buna rağmen hikayesini yazacak bir senarist bulamadı.

17 AĞUSTOS'TA BAŞLADI

Tam umudunu yitirmişti ki; Okan Bayülgen'le tanıştı ve onun "Önce kitap yaz, sonra senaryolaştırması kolay olur" tavsiyesini dinleyip kaleme sarıldı. Böylece, 'Her Şeyin Bittiği Yerden' adlı kitabı yazdı. Bayülgen'in öngörüsü tam beş yıl sonra gerçekleşti ve Sami Dündar'ın kitabı, senoryo haline geldi. Dündar, kitabıyla aynı adı taşıyan filmi yönetmesi için Ezel Akay'la el sıkıştı. Çekimlere, Marmara Depremi'nin 9. yıl dönümü olan 17 Ağustos 2008'de, İzmit'teki eski SEKA İşletmesi'nde başlandı. Ama ne olduysa, bu süreçte oldu. Sadece bir hafta sonra, Sami Dündar'ın parası tükendi. Sponsorlar da, sahneden bir bir çekildi.

SPONSORLAR ÇEKİLDİ

Bütün aramalara rağmen yeni sponsor da bulunamayınca, Ezel Akay 'Paydos' dedi ve film ekonomik göçüğün alltında kaldı! Sami Dündar'ın yaşadığı hayal kırıklığını anlatan sözleri de, en az başından geçenler kadar yıkıcı oldu: "Altında kaldığım molozlar bile bu kadar acı vermemişti."

Kaynak : Sivridilli Tarih : 15.07.2008

Son sayfadan başlayan hikáye

Ertuğrul ÖZKÖK

BU hikáye, tersinden başlıyor. Yani kitabın son sayfasından. Son sayfada, dört dilde teşekkür var.

Birincisi Türkiye’nin Yahudi cemaatine.

Hem Türkçe hem Ladino dilinde.

İkincisi, Türkiye’nin Ermeni cemaatine.

O da hem Türkçe hem Ermenice.

Üçüncüsü, Kürtlere.

O da hem Türkçe hem Kürtçe.

Ve uzun bir Türkçe teşekkür listesi.

* * *

Donanma’nın havuzbaşındaki gece sona erdiğinde 24’ü çoktan geçmişti.

Geceyi hazırlayan organizatörlerden Sami Dündar’ın kararı, İstanbul’a dönmekti. Eşyalarını almak üzere orduevindeki odasına gitti.

Eşyaları hazırdı. Arabasına gitmek üzere ayağa kalkmak üzereyken ağır bir uyku bastırdı.

‘On dakika uyuyayım’ diyerek uzandı.

Gözleri kapanırken kolundaki saate baktı.

Tam 03’ü gösteriyordu.

Uykuya daldı.

* * *

17 Ağustos gecesi saat 03.02’de Türkiye’nin Batı tarafı tarihinin en ağır depremlerinden biriyle sarsıldı.

Sami Dündar o gece Gölcük Donanma Komutanlığı’ndaki geceyi organize etmişti.

Uyuduktan iki dakika sonra gelen depremde orduevi yerle bir olmuş ve o da enkazın altında kalmıştı.

Toprağın altındaki ilk anını şöyle anlatıyor:

‘Mutlak sessizlik ve mutlak karanlık vardı. Hiçbir şey göremiyordum. Normalde gözlerimizi kapattığımızda oluşan görüntüler vardır ya, onları bile göremiyordum.’

Ağzının içine kadar toprak dolmuştu.

Bacakları ağır bir kolonun altında kalmıştı.

‘Kurtarabildiğim organlarımın en önemlisi beynim’ diye düşünüyordu.

* * *

Saatler sonra işittiği ilk ses bir helikopterin ‘pat patları’ oldu.

Bir süre sonra dışardan şu ses geldi:

‘Orda kimse var mı...’

Bu faciadan aklımızda kalan o derin sembol cümle:

‘Orda kimse var mı...’

Önce küçücük bir ışık huzmesi.

Arkasından konuşmalar.

Işık büyür, büyür ve sonunda genç bir erin başını görür.

Üç er, birbirine tutunarak zincir oluşturmuş ve enkazın 15 metre altına inerek, ona ulaşmıştır.

Ama ayakları kolonun altındadır.

En uçtaki er, kolonun altındaki toprağı kazıp, ayağını boşluğa almaya çalıştığı sırada hiç beklemedikleri bir şey olur.

Şiddetli bir artçı deprem, yaralı canavar gibi enkazın dibine vurmaya başlamıştır. Sanki yarım kalan işini tamamlamaya çalışmaktadır.

Enkazın dışından komutanın sesi duyulur:

‘Hepiniz dışarı çıkın...’

* * *

Erler belki de emre itaatsizlik ederler.

En uçtaki genç er, Kürtçe bir şeyler söylemeye başlar.

Sami Dündar da erlerin dışarı çıkmasını ister.

Hayır, genç Kürt erler ‘Abi merak etme seni almadan gitmeyeceğiz’ demektedir.

Artçı deprem bütün gücüyle vurmaktadır. Erler de bütün güçleri ile kolonun altını boşaltmaya.

İşte o an mucize gelir.

Artçı deprem kolonu yerinden oynatmış ve Sami Dündar’ın ayakları bir anda boşta kalmıştır.

En uçtaki er, onu koltukaltlarından tutup yukarı çeker.

Sami’yi enkazın altına alan depremin ardından gelen artçısı bu sefer onu kurtarmıştır.

Ama Sami’nin dramı burada bitmiyor.

Dışarı çıkarıldıktan bir süre sonra şoka giriyor. Onu öldü diye ceset torbasına koyup, Bandırma’ya gönderiyorlar.

Orada binlerce cesedin arasına konuyor.

Sonra çocuk yaşta bir genç torbanın fermuarını açıyor. Onun göz kırptığını görünce, yaşadığını anlıyor.

* * *

Yarın 17 Ağustos.

Bir milli faciayı anacağız.

Sami’nin yaşadıkları, on binlerce hayat hikáyesinden sadece biri.

Ama orada sadece onun hikáyesi yok.

Ona yardım eden fedakár insanların, Türklerin, Kürtlerin, Ermenilerin, Yahudilerin hikáyesi var.

Bir de Bandırma’nın fedakár insanlarının.

Dükkánlarını açıp, mallarını depremzedelere sunan erkeklerin, 24 saat içinde hemşire olup, yaralılara serum takmayı, tedavi etmeyi öğrenen kadınların, daha o sabah Yalova’ya Gölcük’e doğru hayat kurtarma yürüyüşüne geçen gençlerin hikáyesi.

Kitabın sonundaki teşekkür, acı karşısında tek vücut haline gelen bu milletin kahramanlık menkıbesidir.

Gerçek hikáye işte bu yüzden en son sayfadan başlamaktadır.

(*) Sami Dündar, ‘Her Şeyin Bittiği Yerden’, Okuyanus Kitaplar, Ağustos 2005 (Sami’yi kurtaran Kürt genci İzmir’e yerleşmiş Diyarbakırlı bir ailenin çocuğudur. Askerlik yapan iki kardeşini aynı depremde kaybetmiştir.)

Kaynak : Hurriyet Tarih : 16.08.2005

Her Şeyin Bittiği Yerden (17 Ağustos'un filmi)

Ezel Akay'ın 17 Ağustos'ta göçük altında kalan Sami Dündar'ın hayatını anlatan film sponsorların geri çekilmesi sonucu yarım kaldı

Son sayfadan başlayan hikáye